تجزیه و تحلیل فنی و استفاده از فرآیند پخ دو طرفه-

فرآيند پخ كردن دو انتها يك تكنولوژي ماشينكاري بسيار كارآمد است كه عمدتاً براي سوراخ كردن، گرد كردن، يا اريب كردن لبه هاي قطعه كار استفاده مي شود. به طور گسترده ای در فلزکاری، ساخت قالب و تولید قطعات دقیق استفاده می شود. این فرآیند پخ زدن هر دو انتهای قطعه کار را در یک تنظیم گیره تکمیل می‌کند و کارایی تولید را به طور قابل‌توجهی بهبود می‌بخشد و از پردازش ثابت اطمینان می‌دهد.

پخ دو طرفه معمولاً با استفاده از یک ماشین ابزار اختصاصی یا تراش CNC همراه با یک ابزار کامپوزیت انجام می شود. طراحی ابزار باید بر اساس مواد قطعه کار، زاویه پخ (مانند 45 درجه، 30 درجه یا 60 درجه) و الزامات دقت ابعادی سفارشی شود. مواد متداول ابزار شامل کاربید،{6}}فولاد با سرعت بالا، یا ابزارهای پوشش داده شده برای سازگاری با ماشینکاری مواد با سختی متفاوت است. در طول ماشینکاری، پس از اینکه قطعه کار در یک فیکسچر قرار گرفت، ابزار هر دو سر را به طور همزمان یا به صورت مرحله ای برش می دهد. کنترل دقیق نرخ تغذیه، عمق برش، و سرعت دوک این اطمینان را می دهد که سطح پخ و تحمل ابعاد مطابق با مشخصات طراحی باشد.

مزایای اصلی این فرآیند در کارایی و دقت ثابت آن نهفته است. در مقایسه با-پخ زدن یک طرفه یا آسیاب دستی سنتی، پخ دو طرفه-می تواند زمان پردازش را تا بیش از 50% کاهش دهد و خطاهای ناشی از عملکرد دستی را برطرف کند. علاوه بر این، با بهینه سازی پارامترهای برش (مانند استفاده از حداقل روغن کاری)، سایش ابزار را می توان بیشتر کاهش داد و عمر ابزار را افزایش داد. به طور خاص، تولید انبوه قطعات خودرو (مانند شفت و فلنج)، قطعات هوافضا، و پوشش تجهیزات الکترونیکی به شدت بر این فرآیند متکی است.

در آینده، با پیشرفت فناوری تولید هوشمند، پخ‌سازی دو انتها-با خطوط تولید خودکار ادغام خواهد شد. در ترکیب با نظارت حسگر و کنترل تطبیقی، این کار حتی{2}}دقت بالاتر و پردازش بدون سرنشین را ممکن می‌کند و صنعت تولید را به سمت بازدهی بالاتر و کیفیت بالاتر سوق می‌دهد.